Narodowości w Azerbejdżanie
Azerbejdżan to kraj składający się w przytłaczającej większości z osób pochodzenia lokalnego, stanowią oni bowiem 90 procent wszystkich mieszkańców tego kraju. Nie brakuje jednak obywateli innych państw, szczególnie blisko granic. Północ zamieszkują narody dagestańskie, są nawet miasta gdzie to oni są większością, a nie Azerowie. Natomiast południe kraju, tam, gdzie Azerbejdżan sąsiaduje z Iranem, mieszkają Tałysze. Duża jednak część ludności dawnej Persji, zamieszkująca niegdyś południowy i wschodni Azerbejdżan, ulec musiała powolnej turkizacji. Teraz do tej części mieszkańców Azerbejdżaniu zaliczyć należy przede wszystkim Kurdów, którzy zmuszeni zostali poszukać sobie nowych ziem po konflikcie z Ormianami.
Wartości rodzinne w Azerbejdżanie
Mieszkańcy republik kaukaskich, w tym także Azerbejdżanu, mają z Polakami więcej wspólnego, niż by się mogło wydawać. Tak dla nas, jak i dla nich, jedną z największych wartości w życiu jest rodzina i bliscy. Więzy między krewnymi są tak silne, że są to ludzie, na których zawsze można polegać. Jednak tam za bliską rodzinę uważa się nawet brata dziadka lub jego wnuczków. Tak jak i u nas w wielu punktach kraju, rodziny tam są niezwykle liczne i złożone z kilku pokoleń. Nietypowe są jednak zwyczaje jeśli chodzi o relacje teściów z zięciem lub synową. Często nie utrzymują oni ze sobą żadnych kontaktów przez rok po ślubie, a czasem nawet całe życie. Dziwnie odbierane jest nawet okazywanie czułości dzieciom przy obcych osobach. W każdym kraju, niezależnie od miejsca, szacunkiem darzy się ludzi starszych, realizując każdą ich zachciankę. Surowe są również zasady savoir-vivre jeśli chodzi o osoby starsze.
Wizowy zawrót głowy
Nie tylko Polacy planujący wyjazd do USA muszą się zmierzyć z problemem uprzedniego uzyskania wizy – przeszkodę tę muszą pokonać również ci, którzy chcą odwiedzić Azerbejdżan. Zasada ta dotyczy wszystkich obywateli bez wyjątku, także tych, którzy legitymują się paszportami dyplomatycznymi. Wizę taką można otrzymać w Ambasadzie Republiki Azerbejdżańskiej w Warszawie, a ponad to w każdej placówce dyplomatycznej tego kraju, jaka znajduje się na świecie. Wizę ważną przez 30 dni można otrzymać także na lotnisku w Baku, w związku z tym natychmiast po przylocie trzeba wypełnić specjalną ankietę i dołączyć do niej swoje dwie fotografie. Zasada ta nie obowiązuje przy innych środkach transportu, takich jak kolej czy statki morskie, ani przy przekraczaniu granicy samochodem. Wizę tymczasową można wydłużyć na okres roku w Urzędzie Imigracji. Na szczęście, polityka władz tego kraju odnośnie wiz jest dość liberalna i otwarta, z jednym zastrzeżeniem – obywatele krajów UE nie mogą przekraczać granicy lądowej miedzy Azerbejdżanem a Rosją.
Bogactwo kulturowe Kaukazu
Kaukaz to nie tylko Azerbejdżan, ale kilka innych, niezwykle interesujących i zróżnicowanych kulturowo krajów. Zresztą, różnice nie wynikają jedynie z kultury, ale także z religii czy uwarunkowań politycznych. Azerbejdżan to zupełnie inny kraj niż na przykład Gruzja, Czeczenia, etc. Mimo, że wszystkie te państwa sąsiadują ze sobą, potrafią być tak odmienne, że może to niektórych wprawić w prawdziwe osłupienie. Inguszetia na przykład to republika kaukazka z bardzo silnymi wpływami islamu, a Osetia Północna znalazła się pod oddziaływaniem Rosji i prawosławia, choć jest także w dużym stopniu świecka, wręcz laicka. Stolice obu republik dzieli zaledwie kilkanaście kilometrów, a mimo to turysta odnosi wrażenie, jakby przejechał z jednego krańca kontynentu na drugi. Dlatego pamiętać należy, że to, co w jednym kraju ujdzie za rzecz zupełnie naturalną, dla mieszkańca sąsiedniej republiki będzie stanowiło poważną obrazę jego kultury.
Historia polsko-azerska
Azerbejdżan to kraj w dalszym ciągu dość tajemniczy i przeciętny Polak dysponuje na jego temat niewielką wiedzą, mimo jego stosunkowej niewielkiej odległości od Polski. A kontakty między naszymi krajami zaczęły się bardzo wcześnie bo już na przełomie X i XI wieku. Głównie były to kontakty handlowe, wymiana towarów i usługi księgowe śrem, co może potwierdzić aktuariusz, ale także polityczno-dyplomatyczne, a także religijne, misyjne oraz turystyczne i badawczo-poznawcze. Stosunki dyplomatyczne jako takie nawiązano pierwszy raz w XV wieku, później czyniono ku temu próby w XVI i XVII wieku, jednak bez ważnych, istotnych konsekwencji politycznych dla któregoś z obu krajów. Ponad to w dużej mierze aż do XIX wieku ograniczały się mimo wszystko do charakteru podróżniczego, ale z czasem nawiązywano współpracę w różnych dziedzinach z czego korzystała np. kwiaciarnia warszawa. Wśród przybywających do Azerbejdżanu Polaków wyróżniali się artyści, przede wszystkim literaci, poeci, a także – niestety – zesłańcy.