Maria Callas: Diwa Opery, Primadonna Stulecia, Niezwykła Śpiewaczka

7

Maria Callas, urodzona jako Maria Anna Cecilia Sophia Kalogeropoulou 2 grudnia 1923 roku w Nowym Jorku, była jedną z najwybitniejszych śpiewaczek operowych wszech czasów, zyskała przydomek „La Divina”. Na dzień dzisiejszy (maj 2024) miałaby 100 lat. Zmarła 16 września 1977 roku w Paryżu. Jej życie, naznaczone niezwykłymi sukcesami na scenie i burzliwym życiem osobistym, w tym głośnym romansem z Arystotelesem Onassisem, do dziś stanowi fascynującą opowieść o talencie, pasji i ludzkich dramatach. Jej niezwykły talent, dramatyczna ekspresja i szeroki repertuar sprawiły, że do dziś pozostaje ikoną muzyki klasycznej, a jej wpływ na świat sztuki wokalnej jest nieoceniony.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 100 lat (na grudzień 2023)
• Żona/Mąż: Giovanni Battista Meneghini (do 1959)
• Dzieci: Brak
• Zawód: Śpiewaczka operowa (sopran dramatyczny)
• Główne osiągnięcie: Uznawana za jedną z najwybitniejszych śpiewaczek operowych XX wieku, „La Divina”.

Podstawowe informacje o Marii Callas

Maria Callas, której pełne imię brzmiało Maria Anna Cecilia Sophia Kalogeropoulou, przyszła na świat 2 grudnia 1923 roku w nowojorskim szpitalu Flower Fifth Avenue. Jej życie zakończyło się 16 września 1977 roku w Paryżu, w wieku 53 lat. Zgodnie z jej ostatnią wolą, prochy artystki zostały rozproszone nad Morzem Egejskim. W 1966 roku Maria Callas zrzekła się obywatelstwa amerykańskiego, co było wynikiem skomplikowanej sytuacji prawnej i osobistej. Ze względu na swój niezwykły talent muzyczny i dramatyczny, zyskała zasłużony przydomek „La Divina” (Boska). Leonard Bernstein, podziwiając jej kunszt, określił ją mianem „Biblii opery”, podkreślając jej pozycję jako najwyższego autorytetu w świecie sztuki wokalnej. Biografia Marii Callas to historia niezwykłego talentu i burzliwego życia.

Rodzina i życie prywatne Marii Callas

Rodzice Marii Callas, George Kalogeropoulos i Elmina Evangelia „Litsa” Demes, tworzyli niedobrane małżeństwo. Ojciec był człowiekiem spokojnym, podczas gdy matka, pełna energii, marzyła o życiu w świecie sztuki. Maria miała dwoje rodzeństwa: siostrę Yakinthi, znaną jako Jackie, oraz brata Vassilisa, który zmarł na zapalenie opon mózgowych latem 1922 roku. Relacja Marii z matką była skrajnie toksyczna. Litsa faworyzowała piękniejszą siostrę Jackie, a Marię nazywała „brzydkim kaczątkiem”. Matka zmuszała ją do śpiewania i zarabiania pieniędzy już od 5. roku życia, co Callas po latach opisywała jako odebranie jej dzieciństwa.

W 1949 roku Maria Callas poślubiła Giovanniego Battistę Meneghiniego, starszego od niej o 27 lat włoskiego przemysłowca. Ich małżeństwo zakończyło się w 1959 roku, kiedy to artystka rozpoczęła głośny romans z greckim potentatem transportowym Arystotelesem Onassisem. Związek z Onassisem stał się skandalem światowego formatu, doprowadzając do rozwodu Onassisa z jego ówczesną żoną, Athiną „Tiną” Niarchos. Ten burzliwy romans był jednym z najszerzej komentowanych wydarzeń w życiu prywatnym diwy.

Kariera i edukacja muzyczna Marii Callas

Edukację muzyczną Maria Callas rozpoczęła w Grecji w wieku 13 lat, po tym jak jej matka w 1937 roku wróciła z córkami do Aten. Początkowo uczyła się u Marii Trivelli w Greckim Konserwatorium Narodowym, która dostrzegając w niej fenomenalny talent, uczyła ją za darmo. Jej profesjonalny debiut miał miejsce w lutym 1941 roku w małej roli Beatrice w operetce „Boccaccio” Franza von Suppé. Debiutowała mimo wrogości innych śpiewaczek, które próbowały utrudniać jej występy. Przełomem w jej wczesnej karierze była rola Toski w sierpniu 1942 roku. Za partię Marty w operze „Tiefland” otrzymała entuzjastyczne recenzje, a krytycy zaczęli nazywać ją „gwiazdą na greckim firmamencie”.

Kluczową mentorką Callas była hiszpańska sopranistka Elvira de Hidalgo, u której Maria uczyła się w Konserwatorium Ateńskim. Spędzała w konserwatorium po 10 godzin dziennie, chłonąc wiedzę nawet podczas lekcji najmniej zdolnych uczniów. W 1944 roku odniosła wielki sukces jako Leonora w greckojęzycznej produkcji „Fidelio” Beethovena, wystawianej w starożytnym Odeonie Heroda Attyka. Występy Marii Callas na największych scenach operowych świata, w tym w La Scali w Mediolanie, teatralne kreacje i niezapomniane arie ugruntowały jej pozycję jako primadonna assoluta.

Warto wiedzieć: Kiedy Maria Callas opuszczała Grecję we wrześniu 1945 roku, miała już na koncie 56 występów w siedmiu różnych operach.

Muzyka i repertuar Marii Callas

Maria Callas ceniona była za technikę *bel canto* oraz niezwykle szeroki repertuar, który obejmował zarówno opery Donizettiego, Belliniego i Rossiniego, jak i dramaty Wagnera. Jej głos charakteryzował się ogromną skalą i dramatyczną ekspresją, a także niezwykłą zdolnością do interpretacji psychologicznej postaci. Początkowo błędnie klasyfikowano ją jako kontralt; dopiero Maria Trivella odkryła, że Maria jest w rzeczywistości sopranem dramatycznym. Artystka słynęła z fanatycznego oddania studiom muzycznym – potrafiła ćwiczyć pięć lub sześć godzin dziennie. W ciągu zaledwie sześciu miesięcy nauki u Trivelli opanowała najtrudniejsze arie światowego repertuaru. Elvira de Hidalgo nauczyła ją „sekretów” prawdziwego *bel canto*, kładąc nacisk na lekkość i elastyczność głosu. Jej zdolność do wykonywania partii koloraturowych obok dramatycznych ról czyniła ją wyjątkową primadonną stulecia.

Nagrody i osiągnięcia Marii Callas

Maria Callas została uhonorowana tytułem Commendatore Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (OMRI). Pośmiertnie otrzymała prestiżową nagrodę Grammy Lifetime Achievement Award za całokształt twórczości. Do dziś pozostaje jedną z najlepiej sprzedających się wokalistek muzyki klasycznej, nawet dekady po śmierci. Jej występy, takie jak partia Normy czy Toski, na zawsze zapisały się w historii opery, czyniąc ją jedną z największych artystek operowych wszech czasów.

Najważniejsze nagrody i wyróżnienia

• Commendatore Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (OMRI)
• Grammy Lifetime Achievement Award (pośmiertnie)

Zdrowie i wyzwania Marii Callas

Maria Callas zmagała się z dużą krótkowzrocznością, która sprawiała, że na scenie była niemal ślepa. Wada wzroku dodawała jej występom dodatkowego napięcia i wymagała od niej perfekcyjnej orientacji w przestrzeni. W połowie kariery przeszła drastyczną kurację odchudzającą, tracąc znaczną wagę. Według wielu badaczy, nagła utrata wagi mogła przyczynić się do późniejszego spadku formy wokalnej i przedwczesnego zakończenia kariery. Te wyzwania nie przeszkodziły jej jednak w osiąganiu sukcesów na największych scenach operowych świata, w tym w Metropolitan Opera w Nowym Jorku.

Kontrowersje i skandale związane z Marią Callas

Prasa brukowa przez lata żyła rzekomą rywalizacją między Callas a włoską sopranistką Renatą Tebaldi, która była często podsycana przez media. Callas była znana z wybuchowego temperamentu, co często stawało się pożywką dla mediów. Media chętnie opisywały jej kłótnie z dyrekcjami teatrów operowych oraz trudne zachowania podczas prób. W 1955 roku magazyn „Time” opisał sytuację, w której Maria odmówiła matce pomocy finansowej, sugerując jej, by poszła do pracy lub „wyskoczyła z okna”. Było to tłumaczone brakiem wdzięczności ze strony matki za zniszczone dzieciństwo. Romans z Arystotelesem Onassisem również wywołał ogromne poruszenie medialne i był szeroko komentowany przez prasę.

Ciekawostki z życia Marii Callas

Jej ojciec George dwukrotnie skracał nazwisko rodowe Kalogeropoulos – najpierw na Kalos, a ostatecznie na Callas. Zmiana nazwiska miała ułatwić wymowę Amerykanom. Kiedy opuszczała Grecję we wrześniu 1945 roku, miała już na koncie 56 występów w siedmiu różnych operach. Jako dziecko czuła się niechciana – jej matka Litsa była rozczarowana, że Maria nie urodziła się chłopcem. Matka przez pierwsze cztery dni po porodzie odmawiała nawet spojrzenia na noworodka. Maria potrafiła opanować nową rolę w rekordowo krótkim czasie, co budziło podziw w całym środowisku operowym. Jej prochy zostały skradzione z cmentarza Père-Lachaise w 1979 roku, a po odnalezieniu rozproszone zgodnie z jej wolą. Ostatni występ Marii Callas był symbolicznym pożegnaniem z publicznością, a jej życie, pełne wzlotów i upadków, wciąż fascynuje miłośników opery na całym świecie. Kim była Maria Callas? Niezaprzeczalnie największą śpiewaczką operową swojego pokolenia.

Warto wiedzieć: Po śmierci Marii Callas w 1977 roku, jej prochy zostały rozproszone nad Morzem Egejskim, zgodnie z jej ostatnią wolą. Dopiero w 1979 roku jej szczątki zostały skradzione z cmentarza Père-Lachaise, a po odnalezieniu ostatecznie spełniono jej życzenie.

Maria Callas, legendarna „La Divina”, na zawsze zapisała się w historii muzyki jako jedna z najwybitniejszych śpiewaczek operowych XX wieku. Jej życie, od trudnego dzieciństwa po światowe sukcesy i burzliwe romanse, stanowi fascynującą opowieść o poświęceniu, pasji i ludzkich emocjach. Niezwykły talent wokalny, połączony z głęboką interpretacją dramatyczną, sprawił, że jej wykonania operowe do dziś stanowią wzór dla kolejnych pokoleń artystów, a jej postać pozostaje nieśmiertelną ikoną świata opery.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Maria_Callas